نوشته‌ها

مردم سرپل ذهاب حاضرند کلیه بفروشند اعلام آمادگی مجدد ایران برای بازسازی سوریه

سطح پاسخگویی در جمهوری اسلامی؛ «خیلی احمقی، خیلی نادانی»

تحریریه فسادبان: علی مطهری، نائب رییس مجلس شورای اسلامی و عضو فهرست «ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان و حامیان دولت»، موسوم به «لیست امید» دوره دهم مجلس شورای اسلامی چند روز پیش پس از سخنرانی، در واکنش به اعتراض های یک شهروند به اوضاع نابسامان اقتصادی گفت: «خیلی نادانی؛ خیلی احمقی.»

این نخستین بار نیست که مردم ایران به جای دریافت پاسخ و توضیح (فارغ از اینکه اساسا قانع کننده باشد یا نباشد) از سوی مسئولان ریز و درشت مورد توهین قرار می گیرند. مطهری چند روز بعد در توضیحی درباره این ویدئو، نوشت که سخنرانی اش درباره عید غدیر بود و ارتباطی به سوال این شخص نداشت و افزود که این فرد «پاسخ درخور را دریافت نمود.»

یعنی «پاسخ درخور» فردی که به قیمت ۴۵ میلیون تومانی «ارابه مرگ»، پراید، معترض است، چیزی جز این نیست: «خیلی نادانی، خیلی احمقی.»

مطهری حتی بعدتر و در هنگام نوشتن این توضیح نیز لازم ندید از این فرد یا میلیون ها مردم ایران که دقیقا همین سوال را دارند، عذرخواهی کند. چرا؟ چون به نوشته وی، آن جلسه درباره «عید غدیر» بود نه مشکلات اقتصادی!

این ویدئو، تصویر روشنی است از سطح پاسخگویی در حکومت جمهوری اسلامی. مردمی که حق سوال و پرسشگری ندارند. مردمی که زیر بار کوهی از مشکلات اقتصادی روزگار می گذرانند و از امروز به فردای خود مطمئن نیستند، برای طرح سوال باید عنوان جلسه را با موضوع سوال خود تطبیق دهند چون در غیر اینصورت پاسخی جز دشنام و توهین دریافت نخواهند کرد!

از یاد نبریم که علی مطهری، عضو فهرست «ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان» است؛ حالا که خودش اینچنین از دشنام هایی که داده راضی است، هیچ یک از اصلاح طلبان نیز دوخط نگفتند و ننوشتند که این آداب پاسخگویی نیست؛ از مردم عذرخواهی نکردند؛ در پی دلجویی برنیامدند. چون اساسا سطح پاسخگویی در جمهوری اسلامی، چیزی غیر از این نیست: «خیلی نادانی؛ خیلی احمقی!»

«سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی» ؛ ۱۴ میلیارد تومان فقط در یک ماه

میلیاردها تومان حیف و میل

وعده های پوشالی به کارگران؛ سفره ای که خالی تر می شود

پینه ای بر پیشانی شهردار سئول نیست

تحریریه فسادبان: بنا بر گزارش ها، در پی گرمای شدید و بی سابقه در کره جنوبی، رییس ‌جمهوری این کشور خواستار اعلام «فاجعه ملی» شد که به موجب آن، تمامی قربانیان گرمازدگی می‌توانند از دولت غرامت دریافت کنند.
از سوی دیگر، شهردار سئول نیز به منظور همراهی با مردم، ضمن ترک خانه بزرگ خود، به آپارتمانی که محل سکونت اقشار کم درآمد جامعه است، نقل مکان کرد تا بدین ترتیب، از نزدیک شرایط و حال و روز مردم را درک کند.
«پاسخگویی به شهروندان» یکی از اساسی ترین مولفه های «حکمرانی خوب» است و لازمه آن، نظام سیاسی و مسئولانی است که هر لحظه خود را در برابر مردم، کاملا متعهد و مسئول بدانند. بر پیشانی مقام های مسئول در کره جنوبی، اثری از پینه و جای مهر دیده نمی شود؛ قرار نیست که مردم را به زور به بهشت ببرند؛ خود را نایب و فرستاده هیچ فرد مقدسی بر روی زمین نمی دانند؛ هاله نوری دور سرشان نیست؛ در یک کلام، جانماز آب نمی کشند اما خود را در برابر مردم، مسئول و پاسخگو می دانند.
همزمان با اعلام این خبر اما غلامرضا کاتب، عضو مجلس شورای اسلامی در برنامه ای زنده در تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی گفت: «قانون مشخصه، قانون گذار مشخصه. بعد این ما می گیم ملت تشخیص می ده. ملت چه حرفیه؟ اگه ملت تشخیص می داد که ملت میومد توی مجلس تصمیم می گرفت.»
اندکی پیش از آن نیز ناصر موسوی لارگانی، دیگر عضو مجلس شورای اسلامی روز ۲۳ خردادماه در واکنش به هزینه ۳۰۰ میلیونی سرویس‌های بهداشتی در این مجلس گفت: «هزینه‌ای از جیب مردم نمی‌شود که بتوانند به آن معترض باشند.» این نماینده اصولگرا در پاسخ به این جمله خبرنگار که «به هر حال، محل تامین بودجه، مالیات و پول نفت است»، ادامه داد: «قوه قضائیه، دولت و تمامی نهادها نیز بودجه جداگانه دارند؛ مجلس هم دارد.»
پینه بر پیشانی مقام های مسئول در جمهوری اسلامی، شاید پله ای برای ارتقای سمت در این نظام سیاسی و نشانه ای از وفاداری به سبک زندگی مسئولان در نظام جمهوری اسلامی باشد، اما مدت هاست که نه تنها برای بسیاری از مردم ایران رنگ باخته بلکه به یک «ضدارزش» نیز تبدیل شده است. چون مردم با تمام جان شان دریافته اند که عمق و رنگ پینه ها، دگمه های تا زیر گلو بسته شده و تسبیح های در دست، هیچ ملاکی برای تعهد، تخصص، پاسخگویی در برابر شهروندان و عمل به وعده ها نیست؛ که اگر بود، شهردار سئول می بایست تماما چنین ظاهری می داشت.

سونامی ورشکستگی صندوق های بازنشستگی در حکمرانی جمهوری اسلامی

 

کمبود ۴۰ هزار معلم ابتدایی؛ نهاد فراموش شده آموزش و پرورش

تحریریه فسادبان: معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش اعلامکرد که «با کمبود ۳۶ هزار و ۳۹۸ معلم در مقطع ابتدایی روبرو هستیم» و «این مقطع تحصیلی از این نظر با چالش‌های زیادی روبروست».

در حالی که جمهوری اسلامی با چالش‌های اقتصادی و سیاسی گسترده ای روبروست و به گفته بسیاری از کارشناسان، اقتصاد این کشور در آستانه فروپاشی است، شاید سخن گفتن از «توسعه» یا «مدل‌های مختلف توسعه» در ایران چندان ضروری به نظر نرسد.

با این حال، سخنان این مقام مسئول در وزارت آموزش و پرورش به روشنی نشان می‌دهد که نظام جمهوری اسلامی تا چه اندازه‌ای به طور بنیادی با بحران ناکارآمدی روبروست. شغل معلمی و در واقع «آموزش» در بسیاری از کشورهای توسعه یافته یا در مسیر توسعه، در ردیف مهمترین شغل‌ها طبقه بندی می‌شود؛ معلمان از حقوق و مزایای کافی برخوردار می‌شوند تا بدون دغدغه معیشتی تنها بر روی آموزش و تعلیم نسل‌های بعدی متمرکز شوند. در جمهوری اسلامی اما معلم‌ها جزو ضعیف‌ترین اقشار اقتصادی جامعه محسوب می‌شوند. در همین اردیبهشت ماه گذشته و مراسم موسوم به «روز معلم» بسیاری از معلمان شاغل و بازنشسته در اعتراض به حقوق‌های زیر خط فقر معلمان، شکاف حقوقی و بیمه ناکارآمد در تهران و شهرستان ها دست به تجمعو اعتراض زدند.

نهاد مهم آموزش و پرورش در حالی با کمبود نیروی انسانی متخصص روبروست که تحصیلکردگان بسیاری از رشته‌های دیگر، بیکار هستند و هیچ بازار کاری برای آنها وجود ندارد؛ اما هیچ تلاشی برای ایجاد توازن بین نیازهای جامعه، بازار کار و تحصیلات دانشگاهی صورت نمی‌پذیرد. به عنوان مثال، در اواخر فروردین ماه امسال “معاون وزیر راه و شهرسازی” اعلامکرد که حدود ۵۰۰ هزار مهندس عضو سازمان‌های نظام مهندسی ساختمان، بیکار هستند. تیرماه سال گذشته نیز رییس سازمان نظام مهندسی کشاورزی خوزستان گفتکه تنها در همین استان،۸۵۰۰ مهندس کشاورزی از بیکاری رنج می‌برند. دی ماه سال گذشته نیز یک عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی گفتکه «هم اکنون ۴۰ هزار پزشک عمومی بیکار یا شاغل در حِرَف دیگر وجود دارند».

با تمام این مشکلات ساختاری، عدم توازن بین بازار کار و دانشگاه، نیروهای مازاد تحصیلکرده بیکار و همچنین کمبود شدید نیروی انسانی در نهادهای حیاتی مثل آموزش و پرورش اما مسئولان جمهوری اسلامی به جای یافتن چاره‌ای برای این مشکلات، با صرف میلیاردها دلار پول مملکت به فکر حفظ نظام بشار اسد، حمایت از حزب‌الله لبنان و حماس و چنین گروه‌هایی هستند. این تنها گوشه‌ای کوچک از کیفیت حکمرانی در نظام جمهوری اسلامی است؛ «تو خود حدیث مفصل بخوان ازین مجمل»